Life’s good on the Trails

Trailrunning is toch wel een hele andere tak van sport binnen het hardlopen. Maar zo ontzetten gaaf om te doen. Niet alleen omdat het je hele lijf traint tot in de kleinste spiervezel aan toe, maar ook omdat er tijdens de runs geen ruimte meer is in je hoofd behalve dat waar je op dat moment mee bezig bent. De eerste paar meter vlak voor je. In een splitsecond moet je kunnen beoordeelden op wat voor ondergrond je je voeten neer gaat zetten. Liggen er losse stenen, is het modderig of mul zand, gaat het omhoog of juist naar beneden wat weer een hele andere techniek vereist. Je enkels en knieën moeten in hun opperste staat van paraatheid staan. Wat er nog op een to-do-lijstje staat komt niet aan de orde. Hoe de rest van de dag eruit ziet, komt niet aan de orde….. zelfs de notie van tijd is helemaal weg. Oeh is het al zo laat…. komt dus wel geregeld voor aan het eind van een trailrun.

Er is een groot verschil tussen een trail evenement en een hardloopwedstrijd over de weg. Niet alleen de ondergrond en de hoogteverschillen, maar ook de tijd. M’n tempo bij een trailrun is echt wel wat lager dan het tempo over de weg. Logisch natuurlijk. Bij de wegwedstrijden gaat het vaak om het resultaat. Heb ik een nieuw PR gelopen?? of Heb ik m’n beoogde doel bereikt?? is toch wel één van de eerste vragen die ik heb als ik gefinisht ben. Dat is met de trailruns echt wel anders. Daar loop ik niet om zo snel mogelijk te lopen. Daar loop ik in de natuur en geniet van elke stap die ik kan nemen. De koeien die voorbij komen, de zonnestraal die doorbreekt of de vogels die overvliegen. Het is heerlijk afzien. Door de trailruns worden alle spieren, spiervezels, pezen, kraakbeen en weet ik wat nog meer aangesproken en dus getraind. Hier heb je enorm veel profijt van op de weg. Goed voor de PR’s dus…

Enige nadeel misschien aan de trails is dat je schoenen wel behoorlijk wat te verduren hebben….. maar de tuinslang doet wonderen… Zie je niks meer van.

Op naar de volgende trail!

Reacties

Leave a comment