Zoete aardappelchips

Klinkt heel goed… Ben namelijk gek op chips en voornamelijk de smaken Patatje Joppie en paprika. En nu dus zelf maken van zoete aardappels. Op internet vindt je hiervan ongeveer honderdduizend recepten dus keus genoeg. Misschien wel iets teveel.

Bij de meeste recepten staat ook een bereidingswijze en nu blijkt toch echt dat ik een mandoline nodig heb en niet zo’n beetje ook! Dat heeft Google me ingefluisterd en als Google het tegen je zegt dan moet je dat natuurlijk doen… Dus heb ik zo’n ding in huis gehaald en bedenk me dat ik dus al die tijd zonder had gedaan. De tijd die ik mezelf had kunnen besparen… haha oh nee, dat klopt niet. Ik wist van het bestaan niet af dus missen kan je het dan ook niet echt. En buiten dat heb ik jaren lang niet gekookt… hoe meer tijd wil je jezelf besparen!

Ondanks dat het koken mij (nog) niet in de vingers zit, ben ik wel van de voorbereiding. Zonder voorbereiding wordt het echt een klerezooi dus aanrecht vrijgemaakt van overbodige zaken, de zoete aardappels schoon gemaakt en de mandoline klaar gezet. Ze zien er vlijmscherp uit de messen, die in een V-vorm als een soort zoete-aardappel-guillotine liggen te wachten om ze één voor één een koppie kleiner te maken. Dat snijden gaat echt als een trein… hop hop hop en… oeh… was dat m’n vinger? Ja dus. Was nog zo gewaarschuwd en toch wordt je “erin geluisd”. Gelukkig allemaal niet heel erg dus pleister erop en weer verder.

De plakjes beginnen zich al aardig op te stapelen. De volgende stap is ze besprenkelen met kokosolie en eventueel wat kruiden. Hier haak ik alweer af. Besprenkelen…. euh, gewoon hier en daar en druppel laten vallen? Dan heeft de ene chip wel wat en de ander niet. Wat heeft dat nou weer voor nut denk ik dan en alles insmeren met een flinke laag olie is ook weer niet te nassen. Ik besluit een laag aardappelplakjes in een kom te doen, daar “sprenkel” ik wat kokosolie overheen gevolgd door nog een laag en nog één. De boel even flink schudden en klaar is Kees. Als ze allemaal op de bakplaten liggen met de kruiden eroverheen gestrooid vind ik het er toch wel aardig uitzien al zeg ik het zelf.

Tussentijds de boel uit de oven gehaald, even omkeren en weer terug de oven in. Uiteindelijk was het toch wat hard gegaan en zijn een aantal aardappelchips gesneuveld. De smaak vond ik zeker wel oké, maar ze waren echt niet knapperig genoeg.

Er is duidelijk nog behoorlijk wat ruimte voor verbetering dus een deel twee komt er zeker aan.

 

 

Reacties

Leave a comment