Triathlon Championships Rotterdam 2016

Een heel weekend dat in het teken staat van de Triatlon in Rotterdam. Samen met m’n sportmaatje hadden we ons ingeschreven voor de Olympische afstand (OD). Voor ons allebei de eerste OD, maar hรฉ… Dat kunnen wij toch wel ๐Ÿ™‚ Alle afstanden afzonderlijk van elkaar, 1,5 km zwemmen / 40 km fietsen / 10 km hardlopen, is geen enkel punt. Maar alles achter elkaar is toch andere koek.

Vrijdagavond op voorverkenning

Rotterdam is een geweldige stad en enorm fotogeniek. Het weer was goed en de sfeer heel relaxed. We parkeren op de Mรผllerkade en lopen in de richting van de Euromast. Langs het water is het toch wel goed toeven en bij de registratietent aangekomen zijn we gelijk aan de beurt om de startnummers op te halen. Je kan ze maar hebben. De zenuwen waren op dat moment nog ver te zoeken, maar dat zal op de dag van de wedstrijd echt wel anders zijn… Bij de kleine Expo nog wat rond gestruind en leuke enthousiaste mensen ontmoet. Bij de stand van Clifbar kan het zomaar zijn dat een triatlete in spรฉ is geboren haha. Geweldig al die positieve energie!!

 

We lopen langs het zwemparcours in de Rijnhaven en naar de eerste wisselzone dat toch nog een beste tippel van zo’n 350 meter is vanaf de zwemfinish. Goed om dat van de voren te weten. Op de grote plattegrond bestuderen we het fietsparcours en met de auto rijden we het grootste deel daarvan. Over de Erasmusbrug, vanuit de auto is de Willemsbrug ook in het zicht, over de klinker en asfalt met behoorlijk wat bochten. De Brienenoordbrug is het hoogste obstakel waar we overheen moeten. Oh ja, klein detail…. de ronde moet 2 keer gereden worden ๐Ÿ˜ฎ

Zaterdag “Prep-day”

Niets wordt aan het toeval overgelaten, zover dat kan natuurlijk. De fietsen worden gewassen en de ketting krijgt een flinke schoonmaakbeurt en wordt flink vertroeteld. De banden worden gecheckt en op spanning gebracht voor de wedstrijd.Een klein rondje fietsen om te testen of alles goed zit, goed klinkt en vooral goed voelt. Als dat allemaal klaar is ga ik alvast m’n spullen pakken. Startnummer, trisuit (het pak waarin je zwemt, fietst en hardloopt), badmuts, zwembril, hardloopschoenen, fietsschoenen, helm en nog veel meer. De bidons met water en sportdrank en de energierepen niet te vergeten. Ik zet m’n tas in de woonkamer neer zodat ik de hele avond ernaar kan kijken…. okรฉ, nu ik dit zo opschrijf klinkt het inderdaad wel een beetje raar ๐Ÿ˜‰ Wat ook heel raar is bij het verzamelen van alle spullen is dat je op รฉรฉn of andere manier ineens lijdt aan geheugenverlies. Dit blijkt wel uit het feit dat ik 5x heb gekeken of ik m’n zwembril had gepakt, 3x m’n helm heb gecheckt en wel 10x heb gekeken of m’n hardloopschoenen wel in m’n tas zaten… Ja, ze zitten er echt in! Toch??? Okรฉ nog 1 keertje kijken…. pfffff

Zondag “Raceday”

Om 5:00 uur gaat de wekker… Op zondag… Wie heeft dit verzonnen?!! Met nog een beetje een duf hoofd loop ik met onze hond buiten en snuif de frisse buitenlucht op. Ik heb er zin in!! Ontbijt maken met havermout en een flinke kop koffie. De tas staat klaar, de fietsen kunnen het dak van de auto op en om 7:00 uur precies rijden we weg naar Rotterdam. Een half uurtje later staan we geparkeerd en wel en rijden we op de fiets verder met onze spullen naar de tweede wisselzone.

Dit is het wisselpunt van het fietsen naar het hardlopen. Hier waren we niet geweest met de voorverkenning, maar het was goed te vinden. Bij de ingang van de wisselzone kregen we te horen: “Alleen je hardloopschoenen achterlaten!” Euh… okรฉ… Bij het bordje met m’n startnummer zet ik m’n hardloopschoenen neer op een blauwe Albert Heijn tasje. Deze tas gebruik ik als herkenningpunt om snel m’n schoenen te vinden. Naast m’n schoenen zet ik toch een extra bidon met water neer. Het is best warm en extra verkoeling zal straks heel welkom zijn.

 

We rijden met de rest van onze spullen richting de eerste wisselzone. We moeten een stukje omrijden, omdat het parcours inmiddels al is afgezet. Onderweg komen we allerlei mensen tegen. Toeschouwers, verkeersregelaars, deelnemers (heel herkenbaar aan de nodige startnummers verplicht geplakt op helm en fiets) en hulpverleners. Waar het vandaan komt weet ik niet, maar ik krijg een onbedwingbare drang om naar mensen te zwaaien en hallo te zeggen.Dit doe ik dus ook…. Ik zwaai enthousiast en roep: “Goeiemorgen!” naar een aantal hulpverleners langs de weg. Vrolijk zwaaien ze terug en ik kan me nog net inhouden om te roepen: “Ik doe ook mee!!!” Alsof dat nog niet duidelijk was hahahaha. Menno, m’n sportmaatje, is het inmiddels wel gewend aan dat maffe gestuiter voor een wedstrijd. ๐Ÿ˜€

 

In de eerste wisselzone ligt nu alles klaar en met nu toch wel de nodige kriebels in de buik lopen we op blote voeten richting de start. Opzwepende muziek, veel toeschouwers en goedgemutste deelnemers… De sfeer is top!! We starten vanuit het water, hangend aan een ponton. Een spannend muziekje, gevolgd door stilte….. Dan de toeter!! We zijn onderweg. Geen geduw en getrek in het water gelukkig, maar een goeie start met ruimte voor elke deelnemer. Het water voelde met de ruim 23 graden als een warm bad. M’n ademhaling en hartslag voelde heel goed en kon dit de hele 1500 meter in een relaxte 34 minuten volhouden.

 

Bij de zwemfinish de blauwe matten op en rennend naar de wisselzone om m’n fiets te pakken. Hier ben ik volledig gefocust. Zeker niet gehaast trek ik m’n sokken en fietsschoenen aan en zet m’n helm en zonnebril op. Door hier een moment van rust en focus te nemen profiteer ik daarvan in de rest van de wedstrijd. Eenmaal op de fiets zet ik door. Ik zie Nancy nog langs de kant en zwaai naar haar. Geeft altijd een boost!!! Thnx Nancy ๐Ÿ˜‰ Al snel fiets ik de Erasmusbrug over en dit voelt prima. De afdaling gaat ook goed, de bochten zijn scherp, maar zeker te doen. Ook de Willemsbrug en de klinkers gingen goed en waren dankzij de voorverkenning geen verassing. Veel drinken onderweg was echt een must en de twee bidons waren na het fietsen dan ook nagenoeg leeg. Dan de Brienenoordbrug… Om te voorkomen dat ik mijzelf over de kop zou fietsen zei ik herhaaldelijktegen mijzelf: “Dit is je eigen rit, dit voelt goed”. Klinkt gek misschien, maar het werkt. Met 18km/u weet ik omhoog te fietsen om vervolgens met 43km/u er weer vanaf te rijden haha. Vlak voor het keerpunt voor de tweede ronde zie ik Hans. M’n tweede boost!!! Het gaat goed en wil hem van alles toe roepen, maar ik ben alweer voorbij.

 

Ook de tweede ronde ging goed en geregeld zie ik de 30+ km/u op m’n schermpje. De laatste 2 kilometer zakte het een beetje in. Met rond 25km/u vond ik het ook goed. De 10 kilometer hardlopen staat zo nog op het programma dus een klein beetje de benen sparen. M’n schouders voelen inmiddels wat gespannen aan en ik ga wat achterop m’n zadel zitten ter voorkoming van wat andere ongemakken. Ik zal je zeggen dat de hardloopsnelheid niet wordt bevorderd door een na een 40km fietsrit ontstane dooie doos ๐Ÿ˜ฎ Na 1 uur en 20 minuten heb ik de fietsrondes achter de rug.

 

De wissel van het fietsen naar het lopen gaat snel. De extra bidon met water gooi ik over mij heen en ren naar de uitgang van de wisselzone. Het duurt ongeveer 1 kilometer om m’n “fietsbenen” eruit te lopen. Twee ronden van 5 kilometer moeten er gelopen worden in het park naast de Euromast. Het was een glooiend parcours met รฉรฉn klein klimmetje. De eerste ronde gaat goed en zie Hans al snel weer staan. Dit is goed om te weten… Dat geeft me dat extra zetje. De tweede ronde voelt echt zwaar, maar stoppen is geen optie. De gedachte komt heel even op: “Ik kan niet meer”…… ย gelijk denk ik: “Ga je weg!! Opzouten met je kan niet meer” Ik focus op m’n ademhaling. Nog een klein stukje… de laatste 2 kilometer. Op m’n horloge zie ik dat een eindtijd onder de 3 uur mogelijk is. Dat had ik niet gedacht… “Hou vol… zet door!!”

 

Bij de finish ligt weer het blauwe tapijt en ik zie Hans!! Ik ben er…. Heb alles eruit gehaald en het voelt geweldig!! Het gevoel om na 2 uur sporten nog 10km te kunnen hardlopen in 54 minuten… Zo intens. moe, maar voldaan… En blij!! Zo enorm blij… wat een geluk. Voor m’n gevoel loop ik met iedereen die me aanmoedigde tegelijk over de finish in een tijd van 2 uur 56 minuten!!!

Man, wat was dit gaaf!!

En stiekem worden er al weer nieuwe plannetjes gesmeed… het vat is nog niet leeg ๐Ÿ˜‰

#TeamKikztart

 

 

 

 

 

Reacties

4 reacties

  • Rin Reply

    Leuk stukje en supergaaf geschreven! Op naar je volgende wedstrijd en verhaal dus!

    • Mandy Reply

      Dank je wel… op naar de volgende ๐Ÿ˜‰

  • Annemiek Verhoek Reply

    Wat een ontzettend leuk stuk om te lezen !!!ben trots op je !

    • Mandy Reply

      Lief!!! Dank je wel ๐Ÿ™‚

Leave a comment